21 Ιουνίου 1974...
ήταν η τελευταία μέρα που ο Μοράλες πήρε πρωινό με τη Λιλιάνα Κολότο.
Και για την υπόλοιπη ζωή του,
θα θυμάται κάθε λεπτομέρεια εκείνου του πρωινού.
Έκαναν σχέδια για τις πρώτες δια- κοπές τους πίνοντας τσάι με λεμόνι,
που επειδή έκανε κρύο το είχε πιει με λίγη ζάχαρη.
Πάντα θα θυμάται εκείνη τη μαρμελάδα που ποτέ δεν θα δοκιμάσει ξανά.
Tα μικρά λουλουδάκια στο φόρεμά της,
αλλά κυρίως... το χαμόγελό της.
Το χαμόγελο που μόλις είχε ξυπνήσει,
ανακατεμένο με μια ακτίνα του ήλιου στο μάγουλό της...
και ότι...
Φοβάμαι.
Οι πύλες του ουρανού πρέπει να άνοιξαν, γιατί ένας άγγελος...
- Εσπόζιτο! - Γεια σου ομορφούλα.
- Πώς είσαι; - Τι κάνεις γιατρέ;
Όλα καλά; Μέσα είναι;
Πηγαίνετε, μέσα είναι.
Δόξα τω Θεώ, μια χαρά είσαι, που κάθεσαι εδώ κάτω.
Τι βλακείες!
Μοιάζεις σαν φωτογραφία διαβατηρίου.
Οι πύλες του ουρανού πρέπει να άνοιξ...
Υψηλοτάτη.
Τι έκπληξη!
Τι κάνεις;
Ήρθα να μιλήσουμε λίγο. Είσαι απασχολημένη;
Όχι, απλά κοίταζα μια ομιλία, αλλά την ξέρω απ' έξω. Καφέ;
Ρώτησα, γιατί στη μοναχική ζωή σου,
ίσως αποφάσισες να προσέχεις και λίγο τον εαυτό σου.
Πήγαινε στο καφενείο και φέρε μας δύο καφέδες.
Μα πρέπει να τελειώσω τα αρχεία.
Ποια αρχεία; Να σου συστήσω τον κ. Μπεντζαμίν Εσπόζιτο,
που συνταξιοδοτήθηκε πρόσφατα από το παλάτι μας...
και παλιό φίλο.
Μαριάνο, το νέο παιδί για όλες τις δουλειές.
Δεν είναι κακός.
Πάρε αυτά και πήγαινε να τους φέρεις σε παρακαλώ.
Περισσότερο γάλα παρά καφέ για μένα, παρακαλώ.
Σωστά, έχεις εκείνο το μικρό πρόβλημα...
ότι είσαι γέρος.
Περισσότερο γάλα παρά καφέ, για τον κύριο που είναι γέρος.
Περίμενε. Με ήθελες κάτι σημαντικό;
Όχι, δεν νομίζω.
’σε την ανοιχτή μικρέ. Έλα, κάθισε.
Τι ξέρεις λοιπόν, από συγγραφή βιβλίων;
Πέρασα όλη μου τη ζωή γράφοντας. Μπορώ να σου δείξω όλα τα αρχεία.
Τα αρχεία!
Και πόσες σελίδες θα έχει το βιβλίο σου; Έχεις βρει τιτλο;
Δεν θα αρνιόμουν λίγη βοήθεια.
Τι θέλεις να κάνω; Να συμπεριφέρομαι σαν συνταξιούχος;
Να ρωτάω αν χρειάζεσαι βοήθεια ή καφέ;
Θέλω να γράψω. Τι το κακό βρίσκεις;
Και θέλω να γράψω για την υπόθεση Μοράλες.
Δεν ξέρω γιατί.
Το σκεφτόμουν. Ποτέ δεν μιλήσαμε γι' αυτό, γιατί;
Με τα γράμματα που γράφεις δεν θα καταλαβαίνει κανείς.
Περίμενε, κοίτα.
Ούτως ή άλλως, δεν θα έχουμε προ- βλήματα, με το ρυθμό που γράφω,
δεν μπόρεσα να τελειώσω ούτε την 5η γραμμή.
Θα καταλήξω να ξοδεύω όλα μου τα χρήματα για χαρτί.
Έλα, έλα εδώ, βοήθησέ με.
Δεν το πιστεύω.
Είναι πολύ βαρειά.
Δεν το πιστεύω. Η παλιά Ολιβέτι.
Είχε κολλήσει τότε στην περίπτωση του τριχωτού νάνου.
Το "α" φτιάχτηκε;
Τι αστείο, με το "α" κανονικό, όλοι μπορούν να γράψουν!
Πάρτην! Εσείς οι δύο δεινόσαυροι θα συνεννοηθείτε!
Νομίζω ότι τώρα, δεν έχω καμία δικαιολογία. Θα πρέπει να γράψω,
αλλά από πού να ξεκινήσω;
Ξεκίνα από κει που θυμάσαι ότι ήταν το καλύτερο πριν από 20 χρόνια.
Τι σκέφτεσαι περισσότερο;
Επιτρέψτε μου να σας παρουσιάσω το νέο σας αφεντικό...
που μόλις ήρθε από το Χάρβαντ...
η δεσποινίς Ιρένε Μενέντεζ Χάστινγκ...
Χέιστινγκ, είναι Χέιστινγκ, είναι σκωτσέζικο.
Συγγνώμη!
Χέιστινγκ, η νέα γραμματέας του δικαστή.
Πρώτος αντικαταστάτης, Μπέντζαμιν Εσπόζιτο.
Στην πραγματικότητα πήγα στο Κορνέλ και όχι στο Χάρβαρντ.
Χάρηκα, Πάμπλο Σαντοβάλ στην υπηρεσία σας.
Τσε, τι συμβαίνει; Είσαι εδώ;
Ναι. Όχι... γιατί...
Δεν είναι ότι δεν μπορώ να βρω κάτι να αρχίσω.
Αλλά δεν είμαι σίγουρος ότι...
κολλάνε με την ιστορία.
Τότε ξεκίνα από την αρχή και μη το παιδεύεις το πράγμα.
- Τράπεζα αίματος, γειά σας; - Κ. Εσπόζιτο.
Τηλεφώνησαν από την 25η, έχουν μια υπόθεση.
Είναι η σειρά του 18ου γραμματέα.
- Λένε ότι είναι βιασμός και δολοφονία. - Στον 18ο γραμματέα!
- Καλημέρα! - Καλημέρα!
Δεσποινίς γραμματέα, πέθανε κανένας άγιος;
- Γιατί; - Επειδή οι άγγελοι φοράνε μαύρα.
Όχι, είναι ένα κόλπο,
που χρησιμοποιούμε εμείς οι άγγελοι για να φαινόμαστε τρία κιλά πιο αδύνατοι.
Φέρτε μου τα σχετικά με την υπόθεση Τσάβες για να ξεκινήσουμε μ' αυτά.
Είσαι συ μια μαλαγάνα...
Γιατί;
Μπαίνει μέσα μια κοπέλα και ήδη έχεις έτοιμη μια ατάκα;
Μπορεί να μοιάζω με βάτραχο,
αλλά στην πραγματικότητα είμαι ένας γοητευτικός πρίγκηπας.
- Κ. Εσπόζιτο. - Τι;
Λένε ότι ο Δρ. Ρομάνο είπε ότι αυτή η περίπτωση είναι για εσάς.
Ο Δρ. Ρομάνο; Πες του ότι ο επιθεωρητής Εσπόζιτο θα του αλλάξει τα φώτα.
- Εντάξει. - Πού πας βρε κόπανε;
Τρεις ώρες σκεφτόμουνα τι να της πω, έρχεται και δεν μπορώ να πω τίποτα.
Για μένα είναι πιο εύκολο, γιατί δεν είμαι ερωτευμένος.
Ούτε εγώ είμαι, κόπανε! Πήγαινε!
Αυτό που σου λέω είναι να πάρεις τα αρχεία από εδώ και να τα βάλεις εκεί.
Δεν είναι και τόσο πολύπλοκο!
Ρομάνο τι είπες στον 25ο; Δικό σας είναι.
Δεν συμφωνήσαμε ένα εσείς και ένα εμείς;
Για ληστεία, όχι για φόνο. Μία μία εάν είναι ίδιες οι υποθέσεις.
Τι μπορώ να κάνω; Πες το στον Δρ. Φορτούνα Λακάσε.
Ψάχνω για λύση και όχι για δεύτερο πρόβλημα.
Με συγχωρείτε αγαπητέ μου! Γιατι πρόβλημα;
Εννοούσα ότι θα ήταν πολύ χαζό εκ μέρους μου να σας απασχολήσω με αυτό.
Είναι κάτι που μπορούμε να λύσουμε μόνοι μας.
Με βάση τη συμφωνία, η υπόθεση είναι δική σας.
Καλύτερα να βιαστείτε...
γιατι αντί για σκηνή δολοφονίας θα βρείτε μια κηδεία!
- Πώς είσαι Μπάεζ; - Καλά εσύ;
- Κουρασμένος από την πολλή ευτυχία! - Βλέπω τη χαρά στο πρόσωπό σου!
Σαν ένα σκυλί με δύο ουρές. Εάν υπάρχει ένα πράγμα που αγαπώ,
είναι που ο μαλάκας ο Δρ., με έστειλε να δω μια νεκρή γυναίκα.
Κοίτα, υπάρχουν χιλιάδες μαλάκες όπως ο ήσυχος μαλάκας, που δεν ενοχλεί...
ξέρει ότι είναι μαλάκας και δεν τα βάζει με κανέναν.
- Πώς είστε επιθεωρητά; - Για σένα μιλούσαμε!
...και έχουμε και τον μαλάκα που νομίζει ότι είναι ιδιοφυία...
τα σκατώνει συνέχεια και εμείς πρέπει να καθαρίζουμε τα σκατά του!
Έτσι λοιπόν, δεν έχω έναν αλλά δύο, τον δικαστή και τον συνάδελφο από το 18ο.
Δεν ξέρω αν είναι μαλάκας ή ηλίθιος ή ένας συνδυασμός και απ' τα δύο.
Δική του υπόθεση ήταν, γι' αυτό σου ζήτησα,
αν μπορείς, να μιλήσεις στο δικαστή, να του εξηγήσεις ότι...
Λιλιάνα Κολότο. 23 χρονών, δασκάλα.
Παντρεμένη στην αρχή της χρονιάς με τον Ρικάρντο Μοράλες,
υπάλληλο της Εθνικής Τράπεζας.
Η γριά λέει ότι δεν είδε κανένα. Οι δυο εργάτες είχαν να φανούν μέρες.
- Είναι σίγουρη γι' αυτό; - Είπε ότι δεν τους έχει δει.
- Πάω να δω τον σύζυγο στη δουλειά. - Έρχομαι μαζί σου.
- Ο Ρικάρντο Μοράλες; - Ναι, εγώ είμαι.
Επιθεωρητής Μπαέζ. Ομοσπονδιακή αστυνομία.
Είχε κανένας άλλος κλειδιά του σπιτιού;
Μήπως είδατε κανένα άγνωστο να περιτριγυρίζει πρόσφατα;
Ένας γείτονας μας είπε ότι κάθε μεσημέρι γυρνούσατε σπίτι.
Δεν είναι μακριά η τράπεζα;
Συγγνώμη, δεν σας κατάλαβα.
Κάθε μεσημέρι, βλέπαμε το Τρίο Στούτζες μαζί.
Περνούσαμε πολύ ωραία.
Θα πρέπει να ρθείτε μαζί μας στο νεκροτομείο.
Θα προσπαθήσουμε να είμαστε γρήγοροι.
Τσε, τι πρόβλημα υπάρχει με το "α"; Σε παρακαλώ πάρτην από εδώ.
- Και πού να την αφήσω; - Δεν ξέρω, δεν μπορώ ούτε να την κοιτάω.
Μπέντζα. Πες μου αν σ' αρέσει:
Με την παρούσα δηλώνω ότι εγώ,
ο δικαστής Δρ. Φορτούνα Λακάσε, θεωρώ τον εαυτό μου,
εντελώς τρελό και ανίκανο να εργαστώ.
Όχι, όχι, όχι. Δεν πάει έτσι.
Για να δούμε.
Όχι, όχι, έτσι.
Με βάση τα άρθρα 141, 142 και 143 του αστικού κώδικα,
δηλώνω ότι,
ο Ραιμούντο Φορτούνα Λακάσε, είναι ένας τρελός άνθρωπος,
παράφρων, κατά την δικαστική έννοια, με εσφαλμένη αντίληψη...
και ως εκ τούτου,
αδυνατεί να αντιμετωπίσει τις πράξεις της ζωής των πολιτών.
Πώς είστε Δρ.; Έχουμε σήμερα έγγραφα;
Ναι, Δόκτωρ. Την περίπτωση Νικολόσι.
Δεν έχει και πολλά. Μόνο μερικές αναφορές για αυτόπτες μάρτυρες.
- Συγγνώμη και ένα τελευταίο. - Εντάξει, ευχαριστώ.
- Πώς είστε Δόκτωρ; - Πώς είστε;
Τσε Μπέντζαμιν. Μπορείτε να...
δείτε την καλή θέληση των συναδέλφων του 18ου...
Θυμάσαι τις προάλλες που εκνευρίστηκες μαζί μας;
Η υπόθεση λοιπόν, λύθηκε.
Ήταν οι δυο εργάτες που μπήκαν στο διαμέρισμα και την σκότωσαν.
Είναι ήδη στη φυλακή στο 25ο.
Όταν το θελήσει ο δικαστής, μπορείτε να τους φέρετε.
Περίμενε, περίμενε, ποιοί εργάτες;
Ο Χασίτο Κάσερες, Βολοβιανός, 35 και ο Χουάν Ρόμπλες,
34, τουλάχιστον αυτός είναι Αργεντίνος.
Με καταπλήξατε! Από εδώ και στο εξής, θα σας δίνω όλες τις δύσκολες υποθέσεις.
Παρακαλώ Δόκτωρ. Πάντα το λέω: Καλύτερα να βοηθάς παρά να τσακώνεσαι.
Εσποζίτο, πώς είσαι;
- Ο Ρομάνο σου είπε ότι ερχόμουν; - Ναι, έστελνα μια έκθεση στον δικαστή.
Θα σου στείλουμε αύριο τους κρατούμενους.
- Ήδη ομολόγησαν. - Έλα τώρα, άνοιξε!
Θα τους στείλω στον δικαστή.
- Έλα τώρα, άσε με να τους δω. - Θα πρέπει να εγκριθεί από τον Σικόρα.
’κου με κόπανε, θα βάλω την αναφορά σου στον κώλο του Σικόρα.
Θέλεις και εσύ μία; Για μένα το ίδιο είναι.
Δύο στην τιμή της μιας.
Τι κάνουμε;
Είσαι ο Κάσερες;
Όχι, είμαι ο Ρόμπλες. Αυτός είναι ο Κάσερες.
Ήρεμα.
- Είσαι μεγάλο κάθαρμα. - Τι πρόβλημα έχεις;
Βρήκατε δύο βλάκες, δύο βλάκες! Δεν διάβασες την περιγραφή;
Και τι με νοιάζει;
Εσύ έδωσες εντολή να τους χτυπήσουν.
Ξέρεις που θα πάω τώρα;
Στο επιμελητήριο για να σου κάνω καταγγελία.
Ξέρεις που θα βάλω την καταγγελία σου;
Όχι, εγώ θα τη βάλω στον κώλο σου!
Θα σου μαυρίσω το μάτι, μαλάκα!
Ποτέ δεν θα ξανάρθεις σ' αυτό το δικαστήριο!
Σταμάτα, σταμάτα.
Δεν ξέρεις με ποιον τα βάζεις! Δεν έχεις ιδέα!
Καλά, εντάξει, πάω στο επιμελητήριο.
Θα γυρίσω αμέσως. Εντάξει;
- Όλα καλά. - Θα γυρίσω αμέσως.
- Είδες τον Σαντοβάλ; - Έφυγε.
- Πού; - Νομίζω από την οδό Ταλκαχουάνα.
Προσοχή παρακαλώ, μόλις έφτασε ο υπουργός.
Στην υγειά του Μπέντζαμιν Εσπόζιτο.
- Πόσο κάνουν; - Δεν χρειάζεται να πληρώσεις τίποτα.
Ό,τι πίνω το πληρώνω, το ξέρεις! Και επιπλέον είναι νωρίς...
Τότε θα πληρώσω εγώ... άρα παίρνω τα λεφτά.
Όχι, εγώ παίρνω τα λεφτά, εγώ τα δίνω.
Όλα είναι εντάξει. ο Εσπόζιτο θα κεράσει ένα γύρο.
Όχι, όχι, όχι.
Μη με ακουμπάς, μη. Εδώ, δεν είσαι το αφεντικό μου.
Μη με φέρνεις σε δύσκολή θέση μπροστά στους φίλους μου!
- Δεν θα σε ξανακαλύψω. - Ναι, άσε με να φύγω.
Γιατί συνεχίζεις να κάνεις αυτά τα ηλίθια πράγματα;
Ναι, πάμε, πάμε. Όλα είναι εντάξει.
Φεύγουμε. Φεύγω.
Τα λέμε.
- Το σακάκι. - Εδώ είναι, εδώ είναι πάμε.
Είσαι η γυναίκα του και αυτό είναι το σπίτι του.
Δεν το αντέχω άλλο πια, όχι.
Θα έπρεπε να με ευχαριστείς που τον έφερα τέτοια ώρα.
Δεν ξέρω γιατί έρχεται έτσι.
- Δικό σου λάθος είναι. - Δικό μου;
- Ποιος είναι; - Μπέντζαμιν Εσπόζιτο.
- Ποιος; - Από το δικαστήριο, θυμάσαι;
- Ήταν πολύ όμορφη, έτσι; - Πολύ.
Πραγματικά λυπάμαι γι' αυτούς τους άντρες.
Ναι, θα πρέπει να είναι ελεύθεροι τώρα.
Έπρεπε να ελεγχθούν από εγκληματο- λόγους εξ αιτίας των όσων σου είπα.
Όχι, όχι συνέχισε να κοιτάς. Θα την γνωρίσεις καλύτερα έτσι.
Πάρε και άλλες.
Πέρασα πολλή ώρα κοιτάζοντας φωτογραφίες της.
Ξέρω ότι δεν αντιμετωπίζω έτσι την αλήθεια,
αλλά με βοηθάει να συνεχίσω να ζω.
Μέχρι να πιάσετε αυτόν τον τύπο.
Εδώ είναι όταν έγινε δασκάλα τότε που ήρθε από το Τσιβιλκόι,
για να ζήσει εδώ στο σπίτι της θείας της, να δουλέψει σε ένα σχολείο.
Tην συνάντησα όταν ήρθε στην τράπεζα να πληρώσει τους φόρους της.
Ακόμη δεν μπορώ να πιστέψω πως τόλμησα και μίλησα σε μια τόσο όμορφη γυναίκα!
Πες μου κάτι.
Όταν θα πιάσετε αυτόν τον τύπο,
πόσα χρόνια θα φάει φυλακή;
Δολοφονία με βιασμό, μπαίνει ισόβια.
Τι άλλο να κάνουμε; Δεν μπορούμε να τον σκοτώσουμε.
Δεν συμφωνώ με τη θανατική ποινή.
Όχι, ούτε και γω... εννοούσα... ίσως να σκεφτόσουνα την εκδίκηση.
Εκδίκηση;
Γιατί; Θα τον βιάσουν και θα τον σκοτώσουν όπως έκανε κι' αυτός;
Όχι, θα του κάνουν μια ένεση και απλά θα κοιμηθεί.
Δεν είναι δίκαιο.
Φαντάζεσαι να θέλω πολύ να τελειώσει με μια ένεση;
Αυτές είναι όταν ήταν δεκαεπτά ή δεκαοκτώ.
Μια μέρα στην εξοχή στο Τσιβιλκόι. Το ξέρεις το Τσιβιλκόι;
Όχι.
Πήγα μαζί της για να γνωρίσω τους γονείς της.
Όχι!
Θέλω να ζήσει χρόνια...
για να ζει χωρίς τίποτα.
Τι συμβαίνει;
Τίποτα...
- Δεν είχε αδέρφια σωστά; - Όχι, γιατί;
Ξέρεις ποιος είναι αυτός ο τύπος;
Είναι σε πολλές εικόνες και πάντα την κοιτάει.
Της έμαθα αυτό το σύστημα γιατί αργότερα, ξεχνάμε τα ονόματα.
Εδώ είναι... Γκομέζ. Ισιντόρο Γκομέζ...
Λοιπόν;
Πάντα πίστευα ότι αυτό με τις φωτογραφίες, ήταν τρελό.
Ναι, αλλά... νομίζω, ήταν ο τρόπος που την κοιτούσε.
Βλέπεις έναν τύπο, που κοιτάει μια γυναίκα με λατρεία.
Τα μάτια...
μιλάνε!
Αηδίες λένε. Καλύτερα να το βουλώσουν.
Μερικές φορές, είναι καλύτερα να μην κοιτάς.
Δεν μιλήσαμε ποτέ από τότε. Πότε γύρισες από το Χουχούι;
- Το 1985. - Γιατί;
- Ήταν καλύτερα για μένα. - Γιατί;
Επειδή 20 χρόνια τώρα ξεγελούσα τον εαυτό μου.
Υποθέσεις, φίλοι, συγκεντρώσεις, ένας γάμος, μερικές σχέσεις...
Ξεγελιώμουν.
Τώρα είμαι συνταξιούχος, δεν έχω τίποτα να μου αποσπάει τη σκέψη.
Τις προάλλες έτρωγα σπίτι...
και είδα τον εαυτό μου, να τρώει μόνος!
Δεν μου άρεσε η εικόνα.
Ξέρω ότι δεν σου συμβαίνει εσένα. Δεν σου ζητάω να με καταλάβεις.
Πίστεψέ με.
Και προσπαθώντας να...
να βρω τα γιατί, οι στιγμές, όλα, τα πάντα με οδηγούν στον Μοράλες...
είναι λες και η ζωή μου θα...
Απάντησε, απάντησε.
Δεν πειράζει, ο Αλφόνσο είναι, θα τον πάρω μετά.
Δεν πειράζει, απάντησέ το.
Είναι το σπίτι του Ισίντορο Γκόμεζ;
- Ναι. - Είναι σπίτι;
- Όχι, δεν μένει πια εδώ. - Όχι;
Όχι, μετακόμισε στο Μπουένος ’υρες.
- Στο Μπουένος ’υρες; - Ποιός είναι;
Τηλεφωνώ εκ μέρους του συμβούλου Μέντεζ.
Είναι για μια δουλειά.
Πάει καιρός που μετακόμισε στο Μπουένος ’υρες;
Ίσως ένα ενάμιση μήνα.
Ξέρετε που μπορώ να τον βρω; Έχετε κάποια διεύθυνση;
Αυτή η δουλειά είναι σημαντική.
Ξέρω ότι δουλεύει σε ένα κτίριο, σε μια κατασκευή...
Μου είπε... κάτι σαν...
στην οδό Μοντεβιδέο, στο Λανούς. Δεν είμαι σίγουρη.
Για ποια δουλειά πρόκειται;
Είναι μια δουλειά που θα του αρέσει, γιατί είναι για το σύμβουλο Μέντεζ και...
Πείτε μου κάτι.
Ήταν φίλος με τη Λιλιάνα Κολότο;
Η Λιλιάνα Κολότο ήταν η φίλη του, στη γειτονιά.
Γιατί;
Επειδή η Λιλιάνα δουλεύει για τον Μέντεζ.
Αυτή τον σύστησε για την δουλειά.
Αυτή ήταν! Θα χαρεί άμα το μάθει.
Αλήθεια; Νομίζετε ότι θα την θυμάται;
Ναι. Του άρεσε πολύ.
Αλλά μετά έφυγε για το Μπουένος ’υρες.
Δεν νομίζω ότι έχουν ξαναβρεθεί.
Εμπρός; Ναι;
Εάν τον βρούμε θα είναι μεγάλο θαύμα μαλάκα μου.
Δύστυχε, θα ήθελα να σε δω σε παρόμοια κατάσταση.
Όχι κόπανε. Έπρεπε να μου τα πεις και να καθίσεις ήσυχος.
Καλημέρα, ψάχνουμε τον Ισιντόρο Γκόμεζ.
Τι τρέχει; Ποιος είσαι;
Μάικ Χάμερ ηλίθιε. Ήρθε για δουλειά;
Όχι δεν ήρθε. Δεν ανακατευόμαστε μαζί του.
Σε παρακαλώ, δώσε μου τη διεύθυνσή του.
Αμέσως.
Ξέρουμε ότι ο Γκόμεζ είχε ένα τηλεφώνημα χθες βράδυ.
Είχε δώσει όλο το ενοίκιο της εβδομάδας.
Αλλά έφυγε έτσι κι αλλιώς.
Μπορώ να ψάξω και άλλο, αν θέλετε.
Είδα τις ίδιες φωτογραφίες.
Έπρεπε να το είχα καταλάβει.
Δεν υπάρχει τρόπος Εσπόζιτο. Αυτή η υπόθεση είναι θολή σαν τον καπνό.
Αν νομίζεις ότι θα με φέρετε σε δύσκολη θέση,
με τον συνάδελφό μου από το Τσιβιλκόι,
μπαίνοντας στο σπίτι μιας ηλικιωμένης για να βρείτε κάποια γράμματα,
που πιθανόν να είχε γράψει...
Σε παρακαλώ Εσπόζιτο! Είσαι τρελός!
Ξέρετε κάτι Δόκτωρ; Χωρίς αυτά, δεν έχουμε τίποτα.
Κοίτα, αρκετά προβλήματα δημιούργησες,
με την καταγγελία σου για τον καημένο Ρομάνο,
ένας θεός ξέρει που είναι τώρα. Μπορεί να είναι και στο Τσιβιλκόι.
Γιατί δεν το κοιτάς; Μπορεί και να σε βοηθήσει.
Η αλήθεια είναι ότι δεν ξέρω τι κάνω.
Ο Μοράλες χειροτερεύει μέρα με τη μέρα,
ο δολοφόνος ξέρει ότι τον ακολουθούμε.
Έχω ένα δικαστή ηλίθιο. Η Ιρένε... θέλω να τη σκοτώσω!
Και ο μόνος άνθρωπος που εμπιστεύομαι,
είναι ένας ηλίθιος μέθυσος, ένας μαλάκας.
Έχω και κάτι στα υπέρ μου. Μικρό, αλλά κάτι.
Σήμερα ο μήνας έχει 28...
και αυτό σημαίνει ότι ο ηλίθιος μέθυσος δεν έχει πάρει ακόμη το μισθό του.
Τον προηγούμενο... Τον ήπιε.
Έτσι, όταν ο μπάρμαν θα του ζητήσει λεφτά,
ο τύπος θα αντιμετωπίσει ένα δίλημμα.
Αν πει ότι δεν έχει χρήματα,
θα πάει φυλακή, θα μαλώσει... πολλά προβλήματα.
Η γυναίκα του θα τον πετάξει έξω από το σπίτι,
ή θα γυρίσει στον μαλάκα το αφεντικό του, που είμαι εγώ...
και θα του ζητήσει να πληρώσει.
Αυτό είναι.
Το αφεντικό είναι μαλάκας αλλά όχι και τόσο μαλάκας.
Θα πληρώσει. Ξανά.
Αλλά για αντάλλαγμα θα ζητήσει μια χάρη.
Και ο ηλίθιος μέθυσος δεν θα πει όχι, σωστά;
- Πρέπει να κατουρήσω. - Κρατήσου.
Η γριά θα βγει όπου νάναι.
Πολύ Ναπολεόν Σόλο, Πέρι Μέισον...
Πολλές αστυνομικές, αυτό είναι το πρόβλημά σου.
Τσε, πραγματικά, πρέπει να κατουρήσω.
Παλιομαλάκα! Μου κόπηκε η χολή! Με κατατρόμαξες μαλάκα!
- Τι διάολο κάνεις εδώ; - Ήρθα να βοηθήσω.
Πρέπει να είσαι έξω, μήπως και γυρίσει η γριά.
- Δεν γυρνάει. - Πώς το ξέρεις;
Γιατί είναι στο μαγαζί. Θα μείνει εκεί κάμποσο, ηρέμησε.
- Βρήκες τίποτα; - Γράμματα.
Αλλά δεν έχουν διεύθυνση. Δεν υπάρχουν καν φάκελοι.
- Αυτό είναι πρόσφατο. - Και λοιπόν;
Τι και λοιπόν; Είναι πρόσφατο.
Τα σκουπίδια! Ίσως ο φάκελος νάναι ακόμη εκεί!
Τσε, δεν υπάρχει τίποτα εδώ.
- Τίποτα, τίποτα; - Τίποτα!
- Κοίταξες καλά; - Θέλεις να δεις;
Θέλεις να οδηγήσω εγώ;
Σίγουρα το σκυλί ήταν άρρωστο και εσύ σε λίγο θα πεθάνεις.
Δεν μπορώ να καταλάβω γιατί δεν έμεινες έξω.
Η γριά δεν θά 'πρεπε να καταλάβει.
Μπέντζαμιν, απ' τη στιγμή που ήρθαμε, θα το καταλάβαινε αργά ή γρήγορα.
Γι' αυτό και και δεν πήραμε τα γράμματα μαζί μας.
Δεν μπορεί να είσαι τόσο ανόητος και να πήρες μαζί σου τα γράμματα, ή είσαι;
- Κι αν το έκανα; - Βρε παλιομαλάκα, γιατί;
Εάν το καταλάβει η γριά, θα το πει στον Γκόμεζ και δεν θα τον βρούμε ποτέ.
Δεν το βλέπω έτσι.
Τι δεν βλέπεις; Τίποτα δεν καταλαβαίνεις!
Θα δεις. Όταν αρχίσω να τα μελετάω, θα δεις.
Θα μάθω τα πάντα... όταν θάμαι μόνος μου.
Διοίκηση τακτικού επαναστατικού... Λάθος αριθμός...
- Τίποτα; - Δεν ξέρω, ίσως να φταίω εγώ.
Είναι σαν να ήξερε ο μαλάκας ότι θα τα διαβάζαμε.
Μερικά ονόματα, χαζά πράγματα, τίποτα το συγκεκριμένο.
’κου, Ηρέμησε...
Είμαι σαν τον Μανφρέντι παρά σαν τον Μπαμπάστρο, έτσι...
’νθρωποι από το Τσιβιλκόι;
Δώστα μου.
Τράπεζα σπέρματος, παρακαλώ; Όχι παρέχουμε μόνο...
Εσπόζιτο, Σαντοβάλ...
ο Δρ. Φορτούνα θέλει να σας δει παρακαλώ.
Όταν σας μιλάω με ακούτε, σωστά;
Ναι, Δόκτωρ.
Τότε, πρέπει να υποθέσω, ότι αν πω κάτι και κάνετε το αντίθετο,
δεν είναι επειδή δεν ακούσατε,
αλλά επειδή χέζετε την εντολή που σας έδωσα.
- Έτσι δεν είναι Εσπόζιτο; - Όχι, δεν είναι έτσι, Δόκτωρ.
Και αν ο συνάδελφός μου από το Τσιβιλκόι,
με παίρνει πολύ θυμωμένος, γιατί δύο από τους άντρες μου,
εισέβαλαν στο σπίτι μιας φτωχής γριάς,
αυτό σημαίνει ότι τα έχει πάρει στο κρανίο.
Δεν ξέρω πως μπορεί να έχει αυτή την εντύπωση ο συνάδελφός σας.
Το ίδιο του είπα κι εγώ Εσπόζιτο, αλλά...
ο συνάδελφός μου μου λέει, ότι τις προάλλες στο Τσιβιλκόι,
στις οδούς Σαμπέιρο και Εκιαφίνο, υπήρχε ένα μαύρο σταθμευμένο αυτοκίνητο,
Πεζό, με πινακίδες από την πρωτεύουσα...
και μετά από έλεγχο της ταυτότητας του αυτοκινήτου...
μάντεψε ποιος νομίζεις ότι ήταν ο ιδιοκτήτης.
Πες μου, ποιος;
Κάποιος Εσ...
Εσπό...
Εσπόζι...
...το
Η ομοσπονδιακή αστυνομία του έδωσε πληροφορίες για τη δουλειά σου.
Ο δικαστής με παίρνει και ζητάει εξηγήσεις,
αλλά η αληθεια είναι ότι δεν μπορώ να του τις δώσω.
Και έτσι φαίνομαι ότι δεν είμαι δικαστής, αλλά ένας μεγάλος μαλάκας!
Σου λέω να κάνεις το "Α" και εσύ κάνεις ο "Β".
Όπως αυτό το γαμημένο μηχάνημα.
Νομίζω ότι κάτι παράξενο υπάρχει σ' αυτή την ιστορία.
Σωστά περίμενε, μη φεύγεις. Έρχεται και το καλύτερο.
Αργότερα μπορείτε να με βρίζετε, αλλά τώρα, ακούστε με.
Γιατί αυτό που τράβηξε την προσοχή στην πόλη,
δεν ήταν δύο άντρες που έμοιαζαν πρωτευουσιάνοι, όχι.
Ή ότι ο ένας από αυτούς έδενε τα κορδόνια του, όχι.
Το περίεργο ήταν ότι ο ένας απ' αυτούς μπήκε σε ένα μαγαζί,
χαιρέτησε τον κόσμο πολύ ευγενικά, αγόρασε ένα μπουκάλι ουίσκι,
και πήγε να το πιει στο πεζοδρόμιο!
Χρειάζεσαι την περιγραφή του τύπου;
- Μη μου ξαναμιλήσεις ποτέ! - Μα πρέπει να τα αρνηθούμε όλα.
Χάσου από μπροστά μου, σε παρακαλώ.
Και εσύ εναντίον μας;
Ιρένε, σου μιλάω. Ιρένε!
Δεν ξέρω τι είναι χειρότερο. Η βλακεία που έκανες ή ότι έγινε πίσω από την πλάτη μου.
- Νόμιζα ότι θα... - Νομίζεις ότι είμαι άχρηστη.
- Ποτέ δεν είπα κάτι τέτοιο. - Δεν χρειάζεται, φαίνεται.
Αλλά πρέπει να ξέρεις ότι εγώ είμαι το αφεντικό και εσύ ο υπάλληλος.
12 γράμματα, 31 λεπτά χαρτιά, μιλούνε για 5 θέσεις εργασίας,
μία στις κατασκευές,
άλλη για πώληση λαχανικών, τρεις θέσεις έξω από το Μπουένος ’υρες,
Μόντε Γκράντε, Σαν Χούτο, Αβεζιανέντα...
Έξι ονόματα, Ανίδο, Μεσίας, Ολενιάκ, Μανφρεντίνι, Μπαμπάστρο και Σάντσεζ.
Μόνο μια γυναίκα, κάποια Ρόζα. Πρέπει να είναι θεία του.
Τίποτα άλλο. Όλα τα άλλα είναι άχρηστα.
Σε παρακαλώ.
’φησέ την ανοιχτή, δεν είναι κάτι προ- σωπικό. Μιλούσα με τον Φορτούνα.
Του εξήγησα ότι είστε ηλίθιοι.
Του έριξα και το πιο ακαταμάχητο χαμόγελό μου,
και τον έπεισα να τα ξεχάσει όλα.
Πραγματικά, το εκτιμώ αυτό Δόκτωρ.
Σας παρακαλώ από εδώ και πέρα, να μην ξανακάνετε τέτοια πράγματα.
- Μπορείς να πηγαίνεις. - Αν μου επιτρέπεις, έχω μια απορία.
Ποιο είναι αυτό το ακαταμάχητο χαμόγελό σου;
Δεν νομίζω να το ξέρω.
Και γιατί να το μάθεις; Το χρησιμοποιώ μόνο στο αγόρι μου.
Φυσικά, εντάξει. Να μην σε ενοχλώ άλλο.
Φέρε μου την υπόθεση Κολότο για να την κλείσω.
Το θέμα έκλεισε.
Αρραβώνες. Τα παιδιά σήμερα κάνουν αρραβώνες για πλάκα.
Ποιος αρραβωνιάζεται πια;
- Αυτό το παιδί πώς το έλεγαν; - Γκοντόι.
- Ο Λαρέτα τον έφερε. - Σωστά.
Αλλά είμαι τόσο ανόητη. Ποτέ δεν βγήκα μαζί τους.
Πότε ήταν; Μερικούς μήνες μετά το Τσιβιλκόι;
Μια βδομάδα μετά. Το θυμάμαι καλά.
Μια βδομάδα μετά τον τσακωμό μας,
ήρθες με αυτόν τον Αλφόνσο ο θεός ξέρει από που,
έτοιμη να ανακοινώσεις τους αρραβώνες σας.
Κοίτα! Ο Σαντοβάλ προσπαθεί εδώ να μην φαίνεται μεθυσμένος.
Καημένε Σαντοβάλ.
Φοβερό! Βλέπω τον εαυτό μου και δεν τον αναγνωρίζω!
Σαν να είναι κάποια άλλη!
Ποιά ήσουν; Πώς ήσουν;
Δεν ξέρω.
Σκληρή, συντηρητική, σοβαρή...
- Δομημένη. - ’καμπτη!
Νέα... Νέα Μπέντζαμιν. Ήμουν νέα.
Και εσύ νέος ήσουν. Κοίτα! Τα μαλλιά σου ήταν μαύρα!
Και εδώ κοιτάς από το παράθυρο, κακομούτσουνος.
Ήμουν κάποιος άλλος.
Είμαι σίγουρη ότι αυτό το βιβλίο θα είναι καλό,
αλλά δεν θέλω να συμμετέχω.
Ίσως να είσαι στο τέλος της ζωής σου και να θέλεις να κοιτάξεις πίσω,
αλλά εγώ δεν μπορώ.
Πρέπει να πηγαίνω στη δουλειά κάθε μέρα και να το αντιμετωπίζω.
Μπορεί να μην είναι τέλεια η δικαιοσύνη, αλλά είναι δικαιοσύνη.
Στο τέλος της ημέρας πρέπει να γυρίζω σπίτι και να ζω με τον σύζυγό μου,
με τα παιδιά μου, που τα λατρεύω.
Η ζωή μου ήταν πάντα να βλέπω μπροστά.
Το να κοιτάω πίσω δεν είναι του χαρακτήρα μου.
Με δηλώνω ανίκανη για κάτι τέτοιο.
Τι υπόθεση! Δεν θέλει να κλείσει!
Μοράλες;
- Πώς είσαι; - Πώς τα πας;
- Είμαι ο Εσπόζιτο. - Ναι, τι κάνεις;
- Καλά είμαι, εσύ; - Ωραία. Μια χαρά.
Θέλεις να καθίσεις;
Πώς πάνε τα πράγματα;
Αυτό το μήνα έρχομαι εδώ κάθε Τρίτη και Πέμπτη.
Στο σταθμό. Κάθε Τρίτη και Πέμπτη.
Δευτέρα και Παρασκευή πάω στο Ονς και τις Κυριακές στο Σύνταγμα.
Τέλος πάντων, το αλλάζω μια φορά το μήνα.
Θα έρθει εδώ κάποια μέρα.
Είμαι σίγουρος ότι αν ζει στην περιοχή,
γύρω από την πρωτεύουσα, θα τον πιάσουν.
Υποθέτω ότι ακόμη και μετά από ένα χρόνο,
δεν έχετε σταματήσει να τον ψάχνετε.
Όχι, όχι, φυσικά όχι.
- Θα σκέφτεσαι ότι είμαι χαζός. - Όχι.
- Μην δίνεις σημασία. - Όχι, δεν είναι έτσι.
Το χειρότερο είναι ότι με τον καιρό αρχίζω και την ξεχνάω.
Πρέπει να προσπαθήσω σκληρά για να θυμάμαι όλη τη μέρα,
την νύχτα και τη μέρα.
Την ημέρα που την σκότωσε, μου έκανε τσάι με λεμόνι.
Με άκουγε να βήχω όλο το βράδυ και είπε ότι θα μου έκανε καλό.
Όλες αυτές οι ανόητες μνήμες μου έρχονται στο μυαλό...
και μετά αρχίζουν οι αμφιβολίες...
Δεν θυμάμαι αν ήταν τσάι με λεμόνι ή τσάι με μέλι.
Και δεν είμαι σίγουρος,
αν έχω μια πραγματική ανάμνηση, ή την ανάμνηση μιας ανάμνησης.
Συγγνώμη, πρέπει να μιλήσουμε.
- Έλα. - Ευχαριστώ.
Κάτι συνέβη εχθές.
Το σκεφτόμουν όλη νύχτα και δεν μπορούσα να κοιμηθώ.
Σε σκεφτόμουν, όταν...
όταν βλέπεις τα πράγματα από μία νέα προοπτική.
Όταν βλέπεις κάποιον και αυτό σε κάνει να δεις τη ζωή σου με άλλο τρόπο.
- Συνέχισε! - Ναι.
Και είπα στον εαυτό μου, "Πρέπει να μιλήσεις με την Ιρένε".
Θα μπορούσε να με διαολοστείλει... Συγγνώμη... θα μπορούσε να εκνευριστεί,
αλλά θα πρέπει να δοκιμάσω.
Περιμένεις λιγάκι να κλείσω την πόρτα;
Συγνώμη.
Σαντοβάλ, είμαι απασχολημένη τώρα. Όταν θα είμαι ελεύθερη.
Μα αυτός με φώναξε.
Ναι, εγώ τον φώναξα, για να μιλήσουμε.
Εχθές συνάντησα τον Μοράλες στον σταθμό.
Ξέρεις τι έκανε;
Η κρυστάλλινή μου σφαίρα έσπασε.
Πηγαίνει καθημερινά σε σταθμούς με την ελπίδα να βρει τον δολοφόνο, Δόκτωρ.
Κάθε μέρα αφήνει την τράπεζα και πηγαίνει να παρακολουθήσει τον κόσμο.
Δεν μπορείς να φανταστείς την δύναμη της αγάπης αυτού του τύπου.
Με συγκινεί.
Είναι σαν ο θάνατος αυτής της γυναίκας να τον πάγωσε στο χρόνο, για πάντα.
Θα έπρεπε να δεις τα μάτια του. Γεμάτα από αγνή, αληθινή αγάπη.
Μπορείς να φανταστείς πως θα ήταν μια τέτοια αγάπη;
Χωρίς να χαλάει από την καθημερινότητα;
Μίλα μόνο για τον εαυτό σου. Εμένα δεν μου έχει συμβεί.
Πιστεύουμε ότι αυτός ο τύπος αξίζει μια ευκαιρία, Δόκτωρ.
Και εγώ τι ρόλο παίζω σε όλα αυτά;
Η υπόθεση έχει κλείσει. Πρέπει να την ξανανοίξουμε.
Μου προτείνετε να καταστρέψω ένα επίσημο έγγραφο, με την υπογραφή μου...
και την υπογραφή του δικαστή.
Να πω ψέμματα για να φανεί ότι είναι ακόμη ανοιχτή;
- Ωραία ιδέα, Δεν το είχα σκεφτεί. - Μην γίνεσαι ηλίθιος.
Όλα καλά Δόκτωρ;
Πες μου... Είδες κάτι γράμματα εδώ πέρα;
Ο Σαντοβάλ;
Νομίζω ότι έφυγε για την Ταλκαχουάνο.
Ώστε τώρα δεν την κοπανάς μόνο για να πίνεις, κλέβεις και αποδεικτικά στοιχεία.
Όλα είναι σαφή τώρα, Μπέντζαμιν.
Εάν η Ιρένε θελήσει να διαβάσει τα αρχεία...
Κάτω τα χέρια σου γαμώτο. Τρελάθηκες;
Κάθισε.
Ξέρεις γιατί δεν τον πιάνουμε Μπέντζαμιν;
Γιατί είμαστε δύο μαλάκες. Κοίτα...
12 γράμματα, 31 χαρτιά, 5 θέσεις εργασίας. Όχι στο έχω διαβάσει.
Πάμε.
Όχι, δεν έχω τελειώσει ακόμη τη σκέψη μου.
Αναρωτιόμουνα πως είναι δυνατόν να μην μπορούμε να βρούμε αυτόν τον τύπο;
Πάντα εξαφανίζεται. Πού είναι;
Τότε άρχισα να σκέφτομαι όλους τους τύπους, όχι μόνον αυτόν...
δεν αναφέρομαι μόνον σε αυτόν, αλλά...
- Σε όλους, ναι. - Σωστά.
Κάποιος μπορεί να κάνει τα πάντα για να αλλάξει,
αλλά υπάρχει κάτι που δεν μπορεί να το αλλάξει.
Ούτε αυτός, ούτε εσύ, ούτε εγώ ούτε οποιοσδήποτε.
Κοίτα με. Είμαι νέος;
Έχω μια καλή δουλειά, μια γυναίκα που μ' αγαπάει...
και όπως λες, συνέχεια τα σκατώνω στη ζωή μου, σε μέρη όπως αυτό.
Πολλές φορές με έχεις ρωτήσει: "Γιατί είσαι εδώ Πάμπλο; Τι κάνεις;"
Ξέρεις γιατί είμαι εδώ Μπέντζαμιν;
Επειδή είναι το πάθος μου!
Μου αρέσει να έρχομαι εδώ,
να μεθάω και να τσακώνομαι αν τα βάλει κάποιος μαζί μου. Μου αρέσει.
Το ίδιο και εσύ Μπέντζαμιν.
Δεν μπορείς να βγάλεις την Ιρένε από το μυαλό σου.
Θέλει να παντρευτεί.
Ίσως και να έχει περισσότερους από 37 καταλόγους,
με νυφικά πάνω στο γραφείο της.
Αρραβωνιάστηκε δίνοντας ένα τρομερό πάρτι, αλλά εσύ...
ακόμη περιμένεις για το θαύμα, Μπέντζαμιν.
Γιατί;
Έλα.
- Πώς είσαι συμβολαιογράφε; - Τι γίνεται;
Ο φίλος μου ο Εσπόζιτο, συμβολαιογράφος Αντρέτα.
Πραγματικός συμβολαιογράφος, ο σύμβουλός μου.
Ας ελέγξουμε το πρώτο γράμμα του φίλου μας του Γκομέζ, όχι την κάρτα.
"Τελικά στη βροχή έγινα χειρότερος και από τον Ολενιακ"... παρακαλώ.
Χουάν Κάρλος Ολενιάκ, ξεκίνησε σαν οδηγός αγώνων το 1960,
το '61 πήγε στην Αργεντίνος Τζούνιορ, το '63 γύρισε στη Ρασίγκ.
Σε ένα ντέρμπι με την Σαν Λορέντζο, έπεσε σε μια λακούβα και έγινε μούσκεμα.
Τον λέμε και Πλάτωνα, γιατί ζει για την Ακαδημία.
"... Θα σε φέρω εδώ μαμά. Θα είμαστε όπως ο Ανίντο,
αλλά ο Ανίντο με τον Μεσία"... Συμβολαιογράφε;
Ανίντο και Μεσίας. Πρωταθλητές αγώνων αυτοκινήτου από το 1961.
Μπλάνκο, Πιάνι και Κορδάτα, Πισούτι... Μανσίγια, Σόσα και Μπέλεν.
"... ηρέμησε μαμά, είμαι σαν τον Μανφρέντι, όχι σαν τον Μπαμπάστρο". Σιλβάνο.
Πέντρο Βαλντεμάρ Μανφρέντι. Αγοράστηκε από τον Μεντόζα για 2 πέσος.
Ήταν εξαιρετικός παίχτης για την εποχή του.
Μπαμπάστρο, επιθετικός. Έπαιξε μερικά παιχνίδια ανάμεσα στο '62 και το '63.
Ποτέ δεν σκόραρε.
Λέει: "Δεν θέλω να τελειώσω όπως ο Σάντσεζ". Τι σημαίνει αυτό;
Όχι, πρέπει να μιλάει για τον τερμα- τοφύλακα Αταούλφο Σάντσεζ.
Ο αιώνια δεύτερος της Γκρέιτ Νέγκρι.
Έπαιξε μερικά παιχνίδια ανάμεσα στο '57 και το '61.
Συμβολαιογράφε, τι είναι η Ρασίγκ για σένα;
Ένα πάθος, φίλε μου.
Ακόμη κι' αν δεν έχουν πάρει πρωτάθλημα εδώ και 9 χρόνια;
Όχι, το πάθος είναι πάθος.
Καταλαβαίνεις Μπέντζαμιν;
Ο τύπος μπορεί να αλλάξει τα πάντα, πρόσωπο, σπίτι, οικογένεια,
φίλη, θρησκεία, Θεό!
Αλλά υπάρχει κάτι που δεν μπορεί να αλλάξει.
Δεν μπορεί να αλλάξει το πάθος του.
Είναι μια όμορφη νύχτα για ποδόσφαιρο.
Η Ουρακάν, φιλοξενεί τη Ρασίγκ του Αβαγιανέδα.
Η Ρασίγκ, που δεν πάει καλά στο πρωτάθλημα,
θέλει εκδίκηση απέναντι στα "Μπαλόνια" του Πατρίσιο Παρκ.
... είναι η Ακαδημία, η Ακαδημία, η Ακαδημία...
Αυτό είναι τρέλα.
Επειδή δεν καταλαβαίνεις από ποδόσφαιρο.
- Απλά πρέπει να κάνεις υπομονή. - Με τόσο πολύ κόσμο, είναι αδύνατο!
- Εκεί είναι, εκεί! - Πού;
Πες μου, που;
- Πάμε! - Τι πρόβλημα έχεις;
Είμαστε εδώ ένα μήνα, 4 αγώνες είδαμε.
Μαλάκα Γκόμεζ!
Έλα εδώ παλιοπούστη!
Τρέξε Μπέντζαμιν!
Τον είχα, το έσκασε!
Πού είναι ο Μπαέζ; Μπαέζ! Ήρθε τρέχοντας, δεν τον είδες;
Πώς είναι;
Δεν είδες τις φωτογραφίες;
- Ναι, αλλά πώς είναι; Ψηλός, κοντός; - Μέτριος στο ύψος και λεπτός. Τι κάνεις;
Δεν ξέρω Μπέντζαμιν. Αυτός ο μαλάκας ρωτάει πως είναι.
- Αυτός θα έπρεπε να είναι εκεί πάνω, όχι εμείς! - Δεν τον ξέρει. Εμείς τον ξέρουμε.
Γαμημένε.
Μαλάκα, παλιοπούστη!!
- Ξεκουμπίδια! - ’ντε γαμήσου μπάσταρδε!
- Βγες έξω μαλάκα, αστυνομία! - Τι αστυνομίες ρε, άντε γαμήσου!
- Συγγνώμη. Πώς πάει; - Περιμένω τον Σαντοβάλ.
Γιατί;
Ξέρεις... ρουτίνα... Εγώ το παίζω ο καλός.
Μπορείς να τον ανακρίνεις χωρίς την παρουσία δικαστή;
Και βέβαια.
Πρέπει να τελειώσουμε πριν έρθει ο Φορτούνα και τα σκατώσει όλα.
Θες να ανακρίνεις κάποιον χωρίς δικηγόρο ή δικαστή;
- Ορδόεζ, είδες τον Σαντοβάλ; - Έφυγε πριν από λίγο.
Γαμώτο!
’κου, ούτως ή άλλως όλα θα ήταν άκυρα.
- Τι κατηγορίες θα του αποδώσεις; - Και νομίζεις ότι αυτό φτάνει;
Επειδή το είδες σε μια φωτογραφία;
Γι' αυτό και θέλω να είμαι μόνος μαζί του, για να τον σπάσω.
Κι' αν δεν είναι αυτός;
Μην με κοιτάς έτσι! Κι' αν δεν είναι αυτός;
Πώς μπορεί να μην είναι αυτός;
’σε τα δόκτωρ. Πήγαινε να βρεις τον Σαντοβάλ.
- Να πάω με ταξί; - Ναι.
Όχι, όχι... θα είναι στου Ρομπερτίνιο.
- Όχι, μην πας σε παρακαλώ. - Περίμενε.
- Μα τι κάνεις; - Συγγνώμη. Αυτός είναι!
- Πώς το ξέρεις; - Δεν το ξέρω.
Βλέπεις;
Όχι, δεν ξέρω πώς, αλλά το ξέρω.
Πώς;
Γκόμεζ Ισιντόρο Νέστορ.
- Αριθμός ταυτότητας; - 10140925.
- Οικογενειακή κατάσταση; - ’γαμος.
- Διεύθυνση; - Μοκορέτα 2428, Ισιντόρο Κασανόβα.
Ποιό τρένο παίρνεις για να φτάσεις στην πρωτεύουσα;
Ποιό τρένο σε φέρνει στην πρωτεύουσα;
Δεν χρησιμοποιώ τρένο. Έρχομαι με το λεωφορείο 96.
Τι συμβαίνει;
Μο... κο... ρε...
Αυτό το μηχάνημα δεν λειτουργεί.
Λείπει το "α".
Περιμένετε, περιμένετε. Πείτε μου τι συμβαίνει σας παρακαλώ.
Παρακαλώ, σας ικετεύω.
Κατηγορείσαι για την υπόθεση της Λιλιάνα Κολότο Μοράλες.
Στις 21 Ιουνίου 1974.
Κατηγορείσαι για τις εγκληματικές ενέργειες σε βάρος της.
Εγώ, θα κάνω την ανάκριση.
Θα έχεις δικηγόρο.
Την Λιλιάνα Κολότο...
Την ξέρω από το Τσιβιλκόι.
Τι έγινε;
Πες μου Γκόμεζ.
Γιατί νομίζεις ότι είσαι εδώ τρεις μέρες;
Δεν έχω ιδέα. Πήγα να δω τη Ρασίγκ.
Το ξέρω. Όταν θελήσαμε να σε σταματήσουμε, το έσκασες.
Γιατί εσείς τι θα κάνατε;
Με δύο τύπους αγριεμένους να με κυνηγούν.
Τι συνέβη στη Λιλιάνα;
Κοίτα Γκόμεζ, μην παίζεις παιχνιδάκια!
Το ξέρεις καλά, όπως κι εγώ, ότι βίασες και δολοφόνησες το κορίτσι.
Σοβαρολογείτε; Πώς θα μπορούσα να κάνω κάτι τέτοιο, σ' αυτήν;
Έχω να πάω πάνω από ένα χρόνο στο Τσιβιλκόι και μπορώ να το αποδείξω.
Πήγα να σε βρω μια βδομάδα μετά το έγκλημα,
αλλά είχες φύγει από το σπίτι και τη δουλειά.
- Από πού; Δεν μένω πουθενά: - Γκόμεζ, μην κάνεις τον ηλίθιο!
Από την οδό Πιέδρας.
Αυτό ήταν πριν ένα χρόνο. Έφυγα γιατί ήταν ακριβά.
- Και από τη δουλειά; - Βρήκα καλύτερη.
Ποια είναι η σχέση σου με τη Λιλιάνα, ε;
Είναι ένα κορίτσι που το ξέρω από παιδί.
Δεν μπορούν να βρουν τον Σαντοβάλ.
Γιατί δεν περιμένεις τον Δόκτωρ;
Εντάξει, μπορεί, μπορεί.
Κοίτα Γκόμεζ.
Θα περιμένουμε να έρθει ο δικαστής της υπόθεσης.
Λυπάμαι που παρεμβαίνω επίσημα, Δόκτωρ.
Ξέρω ότι η υπόθεση είναι δική σου,
αλλά δεν μπορεί να είναι αυτό το αγόρι.
- Μπορούμε να μιλήσουμε έξω; - Περίμενε. Μόνο ένα λεπτό!
Τον έχεις δει προσεκτικά; Δεν μπορεί να είναι αυτός.
Επέτρεψέ μου να δω την αυτοψία.
Η Κολότο, ορίστε. Ύψος 1,70 βάρος 58 κιλά.
Κοίτα πως κατάληξε.
Λυπάμαι Γκόμεζ αλλά δεν είναι πιθανό, επίσημα...
η Αμαζόνα και ο νάνος...
Εξάλλου αυτή ήταν όμορφη.
Σου ζητάω να δεις το πρόσωπό της.
Μια ομορφιά σαν αυτήν δεν είναι για όλους.
Πρέπει να είναι κανείς πολύ ιδιαίτερος για να έχει μια τέτοια γυναίκα.
Έτσι λέτε Δόκτωρ; Δηλαδή,
η πόρτα δεν είχε παραβιαστεί,
πράγμα που σημαίνει ότι ήξερε τον δολοφόνο.
Ναι, αλλά μην μου πεις ότι μια τέτοια γυναίκα θα θυμόταν αυτό το παιδί.
Εκτός κι' αν ήταν πόρνη και την πλήρωνε.
- Ποιά είναι αυτή; - Βγάλε το σκασμό!
Όχι, η κοπέλα ήταν αξιοπρεπέστατη.
Σε αυτό συμφωνώ με το παιδί.
Για μένα ο τύπος από την τράπεζα, πραγματικά μας κοροιδεύει.
Θα έχει κανένα από αυτά τα αυτοκίνητα με τα κέρατα.
Τι γελάς ηλίθιε;
Αυτά τα κατάθεσε ήδη ο τύπος και λέει,
ότι πρέπει να ήταν ένας ψηλός, όμορφος τύπος.
Ένας άντρας ικανός να ανάψει μία γυναίκα.
Δες αυτό το... πράγμα! Σίγουρα όταν σε είδε θα σκέφτηκε,
πάλι αυτός ο μαλάκας, ο ηλίθιος, που λέει "σ' αγαπώ", "σε θαυμάζω"!
Ναι ή όχι;
Πάρτε τον έξω, παρακαλώ. Φύγετε.
Πάρτε τον έξω, παρακαλώ.
Σε έπιασα μπάσταρδε.
Είστε όλοι τρελοί!
’κου Μπέντζαμιν.
Το χτύπημα στο δεξί μέρος του κρανίου,
δείχνει ότι ο δολοφόνος ήταν αρκετά δυνατός.
Κοίτα αυτόν. Σαν μακαρόνι είναι.
Και το βάθος των τραυματισμών στον κόλπο,
μας επιτρέπουν να γνωρίζουμε ότι ο δολοφόνος ήταν "προικισμένος".
Φυσικά καμμία σχέση με αυτό το έντομο, που έχει φυστίκια για αρχίδια.
Ορίστε σκύλα! Σου αρέσει;
Αγοράκι μου...
Μην προσπαθείς και πολύ για μένα. Δεν είσαι αρκετά άντρας για μένα.
Δεν σου φτάνει, σκύλα.
Ξέρεις πώς την γάμησα; Ξέρεις πώς;
- Μην την αγγίζεις! - Αφήστε τον.
Αν την αγγίξεις ξανά, θα σε σκοτώσω!
Είσαι ο Εσπόζιτο;
Είσαι ή δεν είσαι ο Εσπόζιτο;
- Εμπρός; - Γεια σου, εγώ είμαι, σε ξύπνησα;
Όχι, δούλευα, έγραφα λίγο. Παράξενο που είσαι ξύπνια τέτοια ώρα.
- Σκεφτόμουν. - Αλήθεια;
Σχετικά με το βιβλίο. Όταν το τελειώσεις, θέλω να το διαβάσω.
Φυσικά, ναι. Θα το ήθελα πολύ.
Θέλεις να μιλήσουμε για κάτι;
Όχι, θα πιω το τσάι μου και θα κοιμηθώ.
Σήμερα το πρωί, ο πρόεδρος του έθνους Μαρία Εστέλα Μαρτίνεζ Περόν...
Ιρένε, ήταν η μοδίστρα. Κοίτα, το έκανε όπως το θέλαμε.
Μπορείς να το προβάρεις.
Εμπρός; Μοράλες. Τι κάνεις;
Ναι, παρακολουθούσα.
Τι;
Καλημέρα, είμαι η Δρ Μέντεζ Χέιστινγκ από τον δικαστή 42.
Ήρθαμε να δούμε τον κ. Ρομάνο, παρακαλώ.
Αυτήν την ώρα έχει μία συνάντηση.
Κύριε! Κύριε!
Τι κάνεις εδώ; Τρελάθηκες;
- Οχι, εσύ είσαι τρελός! - Δόκτωρ.
Πρέπει να σας μιλήσω.
Παιδιά, μπορείτε να μας αφήσετε, σας παρακαλώ;
Εάν μου το είχατε πει νωρίτερα, θα είχα ετοιμάσει λίγο καφέ.
Ισιντόρο Γκόμεζ. Δολοφονία μετά βιασμού. Φυλακισμένος από τον δικαστή.
Η υπηρεσία μας ενημέρωσε ότι αφέθηκε ελεύθερος με απόφαση του εκτελεστικού.
Ψάξαμε και νάμαστε εδώ. Έχετε να μας πείτε κάτι;
Ναι, φυσικά. Πρέπει να βγαίνετε πιο συχνά.
Η δικαιοσύνη είναι ένα νησί στη μέση του ωκεανού, αλλά αυτό αυτός είναι ο κόσμος.
Εσείς εν τω μεταξύ, σκοτώνετε σπουργιτάκια,
ενώ εμείς εδώ, πολεμάμε στη μέση της ζούγκλας. Καταλάβατε;
Ο Γκόμεζ, Γκόμεζ. Ναι.
Ξεκίνησε με μας ενώ ήταν στη φυλακή.
Μας έφερνε πληροφορίες κατα- σκοπεύοντας νέους κομμουνιστές.
Έκανε σπουδαία δουλειά και αρχίζουμε να τον συμπαθούμε.
Γιατί; Ποιό είναι το πρόβλημα;
Καταλαβαίνετε τι λέτε;
Είναι ένας δολοφόνος, ομολόγησε και καταδικάστηκε.
Ίσως. Αλλά είναι επίσης,
ένα έξυπνο και θαρραλέο άτομο, που κάνει αυτό ακριβώς που θέλουμε.
Με όλους αυτούς τους κομμουνιστές τριγύρω,
πραγματικά δεν με νοιάζει η προσωπική του ζωή.
Αν δουλεύαμε με καλούς ανθρώπους...
Είναι κρατούμενος, κατόπιν εντολής του Δρ, Φορτούνα.
Νομίζετε ότι δεν ξέρω ότι τον αφήσατε για να τα βάλει μαζί μου;
Νομίζετε ότι είμαι μαλάκας;
Αυτές είναι δύο ερωτήσεις. Ποια θέλεις να απαντήσω πρώτη;
- Είναι αλήθεια αυτό; - Δόκτωρ...
Μην μπλέκετε σ' αυτό. Τι θέλετε να κάνω;
Ζητάτε κάτι; Μην προσβληθείτε αλλά δεν είστε ικανή για τίποτα.
Αυτό που μπορείτε να κάνετε,
είναι να πάτε στο γραφείο σας να καθίσετε ήσυχη και να μαθαίνετε.
Η νέα Αργεντινή δεν διδάσκεται στο Χάρβαρντ.
Και εσύ γιατί ήρθες με την Δόκτωρ;
Νομίζεις ότι μπορεί να σε προστατεύσει;
Γιατί δεν την αφήνεις ήσυχη; Δεν έχει να κάνει τίποτα με σένα.
Είναι δικηγορίνα, είσαι εμπειρο- γνώμων, είναι νέα, είσαι γέρος.
Είναι πλούσια, είσαι φτωχός.
Είναι η Μένεντεζ Χέιστινγκ, είσαι ο Εσπόζιτο, δηλαδή κανένας.
Είναι άθικτη, εσύ δεν είσαι.
’φησέ την να πάει στον κόσμο της. Μην είσαι τόσο κακός άνθρωπος.
Τώρα, εάν έχεις κάποιο πρόβλημα μαζί μου,
έλα μόνος σου και θα το διορθώσουμε.
Πάμε Ιρένε.
Υπάρχει πάντως κάτι που έχετε κοινό.
Κανείς σας δεν μπορεί να κάνει τίποτα.
- Μου είπατε ισόβια! - Ναι.
Θα έπρεπε να φάει ισόβια.
Λοιπόν, τι συνέβη;
Τι να σου πω. Αυτοί οι άνθρωποι την χέζουν την δικαιοσύνη.
Εκεί που είναι αυτή τη στιγμή δεν μπορούμε καν να τον πλησιάσουμε.
Και αν μπορούσαμε δηλαδή, τότε τι;
Τι θα έβγαινε αν τον πυροβολούσαμε 4 φορές;
Θα πήγαινα φυλακή για την υπόλοιπη ζωή μου...
και ο Γκόμεζ θα ήταν ελεύθερος από όλα τα βάσανά του.
Και θα σάπιζα εγώ στη φυλακή, ζηλεύοντάς τον.
Όχι, για μένα τα ισόβια θα ήταν μια χαρά.
Η αλήθεια είναι πως θέλω να σε βοηθήσω αλλά δεν ξέρω πως.
Ποιος ξέρει. Κάποια άλλη φορά ίσως.
- Επέτρεψέ μου να σε κεράσω! - Όχι, είναι μόνο ένας καφές.
Θέλω πραγματικά να σε ευχαριστήσω, Μπέντζαμιν, για όλα όσα έχεις κάνει.
Χωρίς εσένα, πραγματικά δεν θα έφτανα τόσο μακριά.
Σου χρωστάω!
Δρ. Εσπόζιτο, σας ψάχνουν για την...
Δεν είμαι Δόκτωρ. Πόσες φορές πρέπει να στο πω;
Αν με πεις Δόκτωρ μπροστά στον δικαστή, θα φαίνομαι σαν ηλίθιος.
Τι έγινε με τον φάκελο; Το τελείωσες;
Αυτό κάνω τώρα.
Όχι, βρίσκεσαι εδώ, ενώ θά 'πρεπε να ήσουν εκεί.
Πόσος καιρός πρέπει να περάσει για να μου μιλήσεις;
Σου μιλάω καθημερινά.
Δεν είμαι ανέγγιχτη, ούτε από άλλο κόσμο.
Μακάρι να μην ήσουν, αλλά έτσι είναι. Ιρένε, ας το ξεχάσουμε.
Τι να ξεχάσουμε;
Θα παντρευτείς τον μηχανικό Σαπιόλα Ουρτουμπέι Μαρτίνεζ.
Ζηλεύεις;
Όχι, μα το Θεό! Να είστε ευτυχισμένοι και να ζήσετε.
Σκέφτεσαι κάτι; Έλα βγάλτο.
Ιρένε σε παρακαλώ!
Τι κοιτάς; Φύγε!
- Που θα βρεθούμε; - Για ποιό λόγο;
Για να μου πεις όλες τις αντιρρήσεις για τη ζωή μου,
τον γάμο μου και οτιδήποτε άλλο στο κρεβάτι.
Μπορούμε να πιούμε έναν καφέ, φεύγοντας.
Ώρα;
8:30. Μέρος;
- Στο Ιμόρταλς. - Στο Ρίτσμοντ.
Συγγνώμη, δεν μπορώ να σκεφτώ κάτι πιο σοφιστικέ.
Όχι Μπέντζαμιν, κάπου πιο μακριά.
Τι κανεις εκεί; Μας παρακολουθείς;
Συγγνώμη, αλλά έχετε ένα τηλεφώνημα από το μπαρ Μάλα Σιούντα.
Πάμπλο Σαντοβάλ. Μπάσταρδε!
Να πλύνεις τον κώλο σου... πούστη!
Όχι, όχι Μπεντζαμιν. Τους είπα να μην σε πάρουν.
Τους είπα μην μπλέκετε τον φίλο μου. Αυτό είναι μεταξύ μας.
Τι σόι άνθρωπος είσαι, μεθύστακα!
Είναι ναζί, φασίστας, ναζί!
Είμαι από τον δικαστή 42. Θα τον αναλάβω εγώ.
- Έλα, έλα! - Πρέπει να πάει φυλακή.
Μαλάκες, θα μάθετε τι σημαίνει πραγματικά δικαιοσύνη.
Το σακάκι μου, το σακάκι μου...
Το φοράς!
Τι ώρα επιστρέφει η γυναίκα σου;
- Στις 8:00. - Παράξενο, δεν το σηκώνει.
Έχει στεγνώσει το στόμα μου. Έχεις τίποτα για να...
Δεν απαντά. Τσε, άστο.
- Δεν θα απαντήσει. - Γιατί;
- Γιατί το τηλέφωνο δεν δουλεύει. - Γιατί; ’στο αυτό.
Στο είπα χίλιες φορές Μπέντζαμιν. Ήθελα να κάνω μια καταγγελία...
και εσύ με διαολόστειλες.
Αυτό ήταν έξι μήνες πριν.
Το τηλέφωνο δεν δουλεύει εδώ και ένα χρόνο.
Οι μαλάκες ποτέ δεν το έφτιαξαν.
Σκατά! Δεν μπορείς να μείνεις εδώ σήμερα.
’στο. Μην τ' αγγίζεις.
Αν μου τηλεφωνούσες ποτέ, θα το ήξερες.
Σταμάτα να πιάνεις... Τι ψάχνεις;
Ήθελα να κάνω μια καταγγελία...
Κοίτα με. Έχεις γκόμενα;
Όχι, όχι... τι γκόμενα;
Έχεις γκόμενα και φεύγω.
Δεν θέλω να πεις, ο Σαντοβάλ τα γάμησε όλα.
Γαμώτο, πόσους καναπέδες έχεις;
- Έλα, ηρέμησε, έλα! - Χτύπησα γαμώτο μου.
Γι' αυτό χαλάρωσε εδώ μέχρι να γίνεις νηφάλιος.
Τι ώρα είναι;
Υπάρχει ένα ρολόι στην κρεβατοκάμαρα.
Ποιά κρεβατοκάμαρα; Στο σπίτι μου είσαι.
Ναι, εντάξει, εντάξει.
Πάω στο σπίτι σου να πείσω τη γυναίκα σου να μη σε σκοτώσει.
Επιστρέφω αμέσως.
Πάρτην τηλέφωνο!
Δεν μου είπες ότι δεν λειτουργεί;
Το δικό μου όχι, αλλά μπορείς να χρησιμοποιήσεις το δικό σου.
Μείνε εδώ ήσυχος και μην ακουμπήσεις τίποτα.
Περίμενέ με, θα γυρίσω γρήγορα.
- Σβήσε τα φώτα. - Ναι.
Θα τον πιάσουμε τον μαλάκα.
Θα τον πιάσουμε!
- Δουλεύαμε όλη τη μέρα. - ’στο, φτάνει!
Δώσε μου μια ευκαιρία να σου εξηγήσω.
Εντάξει, αλλά θα είναι η τελευταία σου!
Η αλήθεια είναι ότι και εσύ θα μπορούσες να θυμηθείς.
Δείξε λίγη κατανόηση, χρειάζεται βοήθεια.
- Αλήθεια; - Το ξέρω, εννοούσα ότι,
αν τον βοηθήσουμε, θα βοηθηθούμε όλοι μας.
- Δεν θέλεις να σε ενοχλεί, έτσι; - Μη μου το λες αυτό!
Τι είναι αυτό;
- Τι έγινε; - Περίμενε.
- Τι έγινε; - Δεν ξέρω.
- Μην με τρομάζεις. - Περίμενε λίγο.
Τι... τι έγινε;
- Αυτό είναι τρελό, τρελό! - Τρελό είναι ότι μπορώ να τον βρω.
- Εσύ; Θα τον κυνηγήσεις; - Το είπα στον πατέρα μου, ξέρει.
Αυτός ο τύπος δουλεύει για τον Ρομάνο και ο Ρομάνο δεν θα τα βάλει μαζί μου.
- Αλλά στο Χουχούι; - Τα ξαδέρφια μου είναι ισχυρά εκεί.
Δεν θα τολμήσουν να σ' αγγίξουν εκεί, μην ανησυχείς.
Μα τι θα κάνω στο Χουχούι;
Ό,τι κάνεις και εδώ, υπογραφές, γραμματόσημα, είναι όλα έτοιμα.
Όχι, όχι Ιρένε. Δεν μπορώ, δεν μπορώ.
Έχω τη ζωή μου εδώ. Έχω τον πατέρα μου, έχω...
Έχω τα πάντα.
Τι θα κάνουμε; Εδώ.
Εμείς.
Θέλω να πω, εσύ και εγώ.
Δεν μπορούμε να κάνουμε τίποτα.
Είναι ένα προσχέδιο.
Θα κάνω κι άλλο.
Το σπίτι σου είναι όπως ακριβώς το φαντάστηκα.
Αλήθεια; Δηλαδή πώς;
Όπως το φαντάστηκα.
Ωραία, αλλά πίστευα ότι το σπίτι σου θα ήταν διαφορετικό.
- Ξέρεις το σπίτι μου; - Όχι, δηλαδή...
Τι φοβάσαι Μπέντζαμιν;
Υπάρχει ένα κομμάτι χαρτί που λέει, "Φοβάμαι". Τι φοβάσαι;
Είναι μια άσκηση που έκανα για να ανοίξω την φαντασία μου.
Μην δίνεις σημασία.
Πες μου, λοιπόν...
Ένα βιβλίο είναι, σωστά;
Ένα βιβλίο δεν χρειάζεται να λέει την αλήθεια.
Ούτε καν να είναι ρεαλιστικό.
Ναι, όχι, όχι. Τι δεν είναι ρεαλιστικό;
Στο σημείο που ο τύπος πάει στο Χουχούι,
ο τύπος κλαίει, είναι απελπισμένος...
και αυτή τρέχει στην πλατφόρμα, σαν να είναι ο έρωτας της ζωής της.
Ακουμπούν τα χέρια τους πίσω από το τζάμι, σαν να ήταν ένα πρόσωπο.
Κλάιει, σαν να ήξερε ότι ήταν γραφτό να υποφέρει από μια ψεύτικη αγάπη.
Σχεδόν έπεσε στις ράγες, γιατί ποτέ δεν τόλμησε να της δείξει αγάπη.
Ναι, έτσι ήταν, σωστά;
Εάν ήταν έτσι...
γιατί δεν με πήρες μαζί σου;
Ανόητε!
Και πως συνεχίζεται η ιστορία;
Δεν ξέρω, αν θέλεις μπορώ να γράψω ότι ο τύπος,
μετρούσε τα πρόβατα στην έρημο, για χρόνια.
Όταν επέστρεψα, είχες γίνει εισαγγελέας,
παντρεμένη με δύο παιδιά. Θέλεις να το γράψω κι αυτό;
Ναι, ή ότι επέστρεψες παντρεμένος με μια όμορφη αριστροκράτισσα.
Ήταν ένα υπέροχο κορίτσι.
Δεν ήταν λάθος της, που ποτέ δεν μπόρεσα να την αγαπήσω.
- Τι απαίσιο τέλος! - Ηλίθιο τέλος!
Δεν θέλω να αφήσω να χαθούν τα πάντα πάλι. Πώς μπορώ;
Πώς είναι δυνατόν να μην κάνω τίποτα;
Ρωτούσα τον εαυτό μου 25 χρόνια, και 25 χρόνια σκεφτόμουν.
Και έλεγα άστο, ήταν μια άλλη ζωή, σταμάτα, μην ρωτάς, μη το σκέφτεσαι.
Δεν ήταν κάποια άλλη ζωή, αυτή ήταν.
Αυτή είναι.
Τώρα θέλω να καταλάβω,
πως μπορούμε να ζούμε μια κενή ζωή.
Πώς μπορούμε και ζούμε μια ζωή γεμάτη με τίποτα.
Πώς το κάνουμε αυτό;
Όχι είναι αδύνατον! Είναι χάσιμο χρόνου!
Απλά κάντε το. Ξαναγράψτε το.
Να αλλάξω διεύθυνση; Έχω την ίδια διεύθυνση,
από τότε που χόρευαν Πάτρα- Πάτρα. Συγγνώμη.
Γκόμεζ Ισιντόρο, Εσπόρα 691, Τσιβιλκόι.
Όπως στο είπα. Της μητέρας του.
Κοιτάξτε κύριε. Η καταχώρηση αλλαγής διεύθυνσης είναι αναγκαία.
Είτε σας αρέσει είτε όχι.
- Το καταλάβατε; - Ναι.
Μοράλες Ρικάρντο. Έχουμε τέσσερις.
Ας ψάξουμε με το αριθμό ταυτότητας. Ποια είναι η δικιά σου;
- 3 εκατομμύρια, εσύ; - 200 εκατομμύρια, να μη σε νοιάζει.
Έχουμε 5 και άλλους 6 εδώ, Μαράλες Ρικάρντο Αγκουστίν.
’λλαξε την διεύθυνσή του το 1975.
Το γράφω. Πατά - πατά.
Ποιον ψάχνετε;
Τον Μοράλες.
Τι κάνεις; Με θυμάσαι;
Ο Εσπόζιτο από το δικαστήριο. Πάνε 25 χρόνια τώρα.
- Τι έκπληξη! - Ναι!
- Πώς είσαι; - Τι κάνεις;
Πέρασε τόσος καιρός.
- Τι μεγάλη έκπληξη! - Ναι.
Έλα, πέρνα μέσα.
- Να σου φέρω έναν καφέ; - Καφέ; Δεν πίνετε μάτε εδώ;
Εδώ; Είμαι στην τράπεζα όλη μέρα.
Ακόμη στην τράπεζα; Θα πάρω λοιπόν έναν καφέ.
- Γρήγορα ήρθες εδώ. - Ναι.
Ήθελα να ξεκινήσω από την αρχή, να αφήσω τα πάντα στο παρελθόν.
Αυτό είναι καλό με τη εθνική τράπεζα.
Έχει υποκαταστήματα παντού.
Πάντα θα υπάρχει κάποιο, που κανείς δεν θέλει να πάει.
Οπότε, να 'μαι. Πήρα και προαγωγή.
Θυμάσαι τη Λιλιάνα;
Ναι, φυσικά.
Εσύ, πώς τα πας;
Εγώ; Να 'μαι!
Μόνος; Παντρεύτηκες;
Στην πραγματικότητα όχι.
Πιστεύω ότι εγώ, τελείωσα τώρα.
Όχι, προσπάθησα, αλλά ξέρεις. Είναι περίπλοκο.
- Παντρεύτηκα. - Δεν το πιστεύω!
Ναι, για λίγο αλλά δεν πήγε καλά.
Δεν ξέρω ίσως να έφταιγα εγώ.
- Είναι πολύπλοκο. - Είναι πολύπλοκο.
Κοίτα έργο! Δεν μπορώ να το πιστέψω!
Θέλω να γίνω μεγάλος συγγραφέας.
Ναι, αλλά πρέπει να το δουλέψεις και άλλο.
Μοιάζει με ένα μεγάλο υπόμνημα.
- Είναι τρελό. - Είναι επειδή πάντα το θυμόμουν.
Το κακό έγινε. Θα έπρεπε να το ξεχάσεις.
Ήρθες εδώ εξαιτίας του Γκόμεζ, έτσι;
Γιατί εξαιτίας του Γκόμεζ;
Αν ο τύπος ήταν ελεύθερος, θα σε κυνηγούσε.
Όχι, δεν φοβάμαι τον Γκόμεζ.
- Μπορεί και να έχει πεθάνει. - Ναι, μπορεί.
- Ήρθαν και για μένα. - Ναι, το ξέρω.
- Πώς το ξέρεις; - Το διάβασα. Βρήκαν τον φίλο σου.
Ο καημένος ο Σαντοβάλ. Τον θυμάσαι, έτσι δεν είναι;
Τον συνάδελφό μου, από το δικαστήριο.
Για μένα είχαν έρθει αλλά δεν με βρήκαν και τον φάγανε.
Τα καθίκια!
- Ο Γκόμεζ δεν βρέθηκε ποτέ, έτσι; - Μάντεψε.
Αυτοί οι τύποι πάντα ξεφεύγουν.
Θέλω να σε ρωτήσω κάτι αλλά δεν ξέρω πως.
Πώς έμαθες να ζεις χωρίς αυτήν;
Πέρασαν 25 χρόνια Εσπόζιτο.
- Ήμουν σίγουρος ότι δεν θα τα κατάφερνες. - Πέρασαν 25 χρόνια Εσπόζιτο.
Με τον τύπο να κυκλοφορεί ελεύθερος, πώς μπορείς;
Πέρασαν 25 χρόνια!
Ξέχασέ το.
Εάν δεν ήταν για μένα, δεν θα ήσουν εδώ.
Θυμάσαι; Μου χρωστάς.
Δεν ξέρω τι θέλεις. Δεν ξέρω για ποιο πράγμα μιλάς.
Μου λες ότι δεν έκανες τίποτα με αυτόν τον τύπο ελεύθερο;
Σωστά, δεν μπορούσα να κάνω και κάτι.
- Όχι; - Όχι!
Πέταξες ένα χρόνο ψάχνοντάς τον και μετά δεν έκανες τίποτα;
Σωστά, τον κυνηγούσα έναν χρόνο, τον πιάσατε και τον αφήσατε ελεύθερο.
Τι μπορούσα να κάνω; Αυτό είναι όλο, τέλειωσε;
Περνάς την υπόλοιπη ζωή σου με γραμματόσημα;
Κοίτα, ποιος μιλάει!
- Είσαι καλύτερος απο εμένα; - Τι σε νοιάζει;
Είναι η ζωή μου, όχι η δική σου!
Όχι Μοράλες, είναι και η δική μου ζωή.
Η αγάπη σου γι' αυτήν την γυναίκα. Ποτέ δεν είδα κάτι παρόμοιο!
Από κανέναν! Από κανέναν!
Ποτέ!
Φύγε από το σπίτι μου!
Τώρα, σε παρακαλώ!
Πρόκειται για την ζωή μου και όχι τη δική σου!
Συγγνώμη! Εγώ...
Είναι σκέψεις ενός παλιόγερου.
Ίσως να είναι...
Απλά το σκέφτομαι όλη την ώρα.
Πήγαινε σπίτι σου, αν θέλεις να το σκέφτεσαι όλη την ώρα.
Ο Σαντοβάλ δεν σκοτώθηκε από τον Γκόμεζ.
Και λοιπόν;
Ο Γκόμεζ μας ήξερε και τους δύο. Αν ήταν αυτός θα με περίμενε.
Υπάρχει... κάτι στο σπίτι μου... υπήρχαν μερικές φωτογραφίες μου.
Όταν δολοφονήθηκε ο Πάμπλο, οι φωτογραφίες του Σαντοβάλ,
ήταν αναποδογυρισμένες.
Όλα τα υπόλοιπα ήταν σε τάξη, δεν είχαν αγγίξει τίποτα.
Σκέφτηκα...
Σκέφτομαι...
Είσαι ο Εσπόζιτο;
Δεν ακούς μαλάκα; Είσαι ο Εσπόζιτο;
- Τι έγινε; - Τι κάνεις;
Απάντησέ μου!
Τι κάνεις; Πού πας;
- Πού πας; - Εδώ.
Τι πας να κάνεις;
Θα βάλω λίγη μουσική.
- Θα βάλεις μουσική; - ’κου.
Είσαι ή όχι ο Εσπόζιτο;
Εγώ είμαι.
Νιώθω τόση ντροπή που δεν μπορώ να πάω στο νεκροταφείο με λουλούδια.
Ή μπορεί και να μην έγινε έτσι.
Ίσως κοιμήθηκε και να τον σκότωσαν, έτσι απλά, χωρίν να ξέρουν.
Και οι φωτογραφίες να έπεσαν από μόνες τους, κατά τύχη, από κάποια κίνηση.
Δεν ξέρω.
Σκέφτομαι και σκέφτομαι, δεν ξέρω τι να σκεφτώ.
Διάλεξε καλά.
Ό,τι μας έχει απομείνει είναι αναμνήσεις.
Τουλάχιστον, ας είναι οι ωραίες.
Υπάρχει όμως κάτι που δεν θα ξεχάσω ποτέ.
Το τελευταίο πράγμα που μου είπε τη νύχτα που τον σκότωσαν.
"Μην ανησυχείς Μπέντζαμιν, θα τον πιάσουμε τον καριόλη".
Και θα το κάνω.
Εάν είναι ζωντανός, θα το κάνω.
Περίμενε.
Έλα μέσα, κάθισε.
Μην ψάχνεις άλλο.
Δεν μπορούσα να πάω στο υπουργείο.
Ήξερα ότι ήταν αδύνατον να τον ακουμπήσω.
Αλλά ήξερα επίσης ότι, αργά ή γρήγορα θα ερχόταν...
για σένα.
Ξεφορτώθηκα το πτώμα και σε κανέναν δεν έλλειψε.
’ξιζε το κόπο;
Δεν το σκέφτομαι πια. Μην το σκέφτεσαι και συ άλλο.
Ποιος νοιάζεται; Η γυναίκα μου είναι νεκρή.
Ο φίλος σου είναι νεκρός, ο Γκόμεζ είναι νεκρός, όλοι τους είναι νεκροί.
Μην το σκέφτεσαι πια. Θα ξεκινήσεις να λες,
αν ήμουν έτσι, αν δεν ήμουν έτσι, θα έχεις παρελθόν και όχι μέλλον.
Μην το σκέφτεσαι πια. Πίστεψέ με.
Θα ζεις μόνο με αναμνήσεις.
Σου χρωστούσα, σωστά;
Τώρα είμαστε πάτσι.
Μην το σκέφτεσαι πια.
Το σκέφτηκα πολλές φορές.
Τι μπορεί να βγει αν τον πυροβολήσεις τέσσερις φορές;
Είναι η ζωή μου,
όχι η δική σου.
Πήγαινε στο σπίτι σου αν θέλεις να το σκέφτεσαι.
Θα τον πιάσουμε.
Πέρασαν 25 χρόνια που αναρωτιόμουνα γι' αυτό.
Γειά σου.
Δεν ήταν άλλη ζωή, αυτή ήταν!
Ένας άντρας μπορεί να κάνει τα πάντα για να αλλάξει.
Τι μπορεί να βγει αν τον πυροβολήσεις τέσσερις φορές;
Αλλά υπάρχει κάτι που δεν μπορεί να το αλλάξει.
Ούτε αυτός, ούτε εσύ, ούτε εγώ ούτε οποιοσδήποτε.
Πώς είναι δυνατόν να ζούμε μια κενή ζωή;
Πώς μπορεί να συνεχίσει να ζει μια ζωή άδεια;
Πώς μπορούμε να το κάνουμε;
- Ξέρεις πώς τη γάμησα; - Τι τιμωρία;
Είναι λες και η νεκρή γυναίκα τον πάγωσε εκεί, για πάντα.
Η γυναίκα μου είναι νεκρή,
ο φίλος σου είναι νεκρός, ο Γκόμεζ είναι νεκρός, όλοι τους είναι νεκροί.
Θα του κάνουν μια ένεση και θα κοιμηθεί.
Κανένας Μπέντζαμιν. Όχι, θέλω να ζήσει πολύ!
Για να ξέρει ότι αυτά τα χρόνια θα τα γεμίσει με τίποτα.
Πώς τα κατάφερες να ξεκινήσεις από την αρχή;
Πέρασαν 25 χρόνια.
Πέρασαν 25 χρόνια, Εσπόζιτο.
Σε παρακαλώ.
Ζήτα του, ζήτα του.
Μίλα μου τουλάχιστον.
Σε παρακαλώ.
Μου είπες ισόβια.
Φοβάμαι.
Σ' αγαπώ.
- Είναι η Δόκτωρ εδώ; - Ναι, είναι στο γραφείο.
- Ζεις ακόμα! - Ναι.
Πρέπει να μιλήσουμε.
- Θέλετε καφέ; - Φύγε μικρέ.
Θα είναι πολύπλοκο.
Δεν με νοιάζει.
Κλείσε την πόρτα.